Rogue

Rogue

zondag 29 maart 2015

GEEN TRIOOTJE MEER VOOR MIJ, ROGUE


Prachtige, waanzinnige, bijzondere Rogue,

Nog nooit
Heb ik zo’n heftige haat-liefdeverhouding met iets of iemand ervaren... als met jou. Toen ik je voor het eerst zag, gedrapeerd onder een groen laagje mos, sloot ik je direct in mijn hart. Ik kon ook niet anders. Leon keek zo verliefd naar je toen hij ons aan elkaar voorstelde. Zo op het eerste gezicht vond ik je ook wel iets aantrekkelijks hebben. Geen standaard beauty, maar krachtig, charmant en eigenzinnig. Een beetje zoals ik ;-)...



Weet je,
ooit stond ik in een discotheek. Een prachtige meid kwam naar me toegelopen. Maar echt een waanzinnig knappe griet. Ze sjanste met me. Knipoogde. Danste om me heen en raakte me aan. Ze hintte op een triootje met mij en Leon. Ik was gecharmeerd maar durfde het natuurlijk niet - ze was té knap. Ik zou wel gek zijn om mijn leuke vriend aan knappe vrouwen voor te stellen. Maar met jou durfde ik het wel aan. En ik was allang blij dat ‘ie met een boot op de proppen kwam en niet met een prachtige vrouw. Toch was dat uiteindelijk misschien wel makkelijker geweest, want die begrijp ik tenminste. En ook al ben je een ‘haar/zij’, ik heb jou helaas nooit helemaal begrepen. Maar jij mij waarschijnlijk ook niet.



Kijk.
Ik ben een beetje het type: alles of niets. Of je krijgt alles van me: al mijn energie, liefde en toewijding... of ik laat je links liggen. Ik ben niet van halve dingen. Niet van halve vriendschappen, niet van halve baantjes, niet van half uitgaan, niet van half geld uitgeven. Als ik iets doe, gaat het met volle overtuiging en voor 100%. Als ik iets of iemand niet mag of als ik er geen feeling mee heb, doe ik mijn best er ook niet voor. Honden en katten bijvoorbeeld.  Die haat ik. Dus je zult me er nooit mee zien en ik ga ook niet ‘net doen alsof’. Geiten daarentegen vind ik geweldig. Een beetje eigenwijs van me misschien, maar ik wil me alleen focussen op dingen die me gelukkig en blij maken en niet 1000 dingen halfhalf doen.




Daarom.
Wilde ik in het begin alles geven aan jou. Al mijn tijd, energie, al mijn zuurverdiende spaargeld, al mijn creatieve ideeën. Want we zouden toch een tijd met elkaar op moeten trekken. Maar al snel kwam ik erachter dat ik niet precies wist ‘hoe’. Hoe werkt dat met een boot? Hoe ga je daarmee om? Mijn feeling voor jou was ver te zoeken. Liep ik met mijn ziel onder mijn arm over de boot te sjokken, want jij had aandacht nodig en ik wist niet hoe ik dat moest geven. Leon zei altijd: "Het is een oud vrouwtje. Behandel haar ook zo." Daardoor werd ik extra voorzichtig. Ik voelde veel voor je maar wist totaal niet hoe met je te dealen en daardoor deed ik ook veel dingen nét niet goed. Dat heb ik ook vaak met kleine kinderen, zoals die van vriendinnen. Ik voel liefde maar weet niet precies wat ik dan moet doen om dat te uiten en ervoor te zorgen dat zij uiteindelijk ‘lieve Lotte’ zeggen in plaats van ‘botte Lotte’. Dus verslapte mijn aandacht soms. En dan voelde ik me weer enorm schuldig tegenover je, omdat ik je niet altijd de 100% liefde gaf die ik normaliter geef als ik met iets bezig ben, zoals met werk, Leon of vriendinnen.


Maar,
Ik kan wel spreken over ‘bonding’ tijdens die winter vorig jaar. Het laagje mos had plaatsgemaakt voor een pakket sneeuw en voor het kacheltje werden allerlei wilde plannen maakt voor een lange overtocht. Toen mijn favoriete shirtjes door de kou verspocheld uit de kast kwamen, heb ik je weer even vervloekt. Jij hoefde niet naar je werk, maar ik wel! We hebben het toch weer goedgemaakt. Toen ik mijn vriendinnen op bezoek had en ik ze allemaal op een rijtje zag zitten in de knusse setting, was ik zo gelukkig. Of de dag dat Leon en ik klussend in de knisperende kou, maar met het vroege lentezonnetje, met je bezig waren in het prachtige Landsmeer aan de steiger. Want ik deed iets nieuws. Iets spannends. Iets anders. Niet het gebaande pad. Maar ik voelde: ik volgde mijn hart. Of: ik was in de leer om mijn hart te volgen. Ik maakte aparte keuzes. Maar wel keuzes waar ik heel blij van werd. Ik deed het niet voor anderen. Om iets te bewijzen. Of om mijn ego te strelen. Ik deed het omdat IK er gelukkig van werd. En dat was een eye-opener. En omdat je daar een onderdeel van was, of misschien wel de aanstichtster, mocht ik je toch wel erg graag.




En dan nu.
Wauw, wat heb je ons ver gebracht. En wat heb je het goed gedaan. Ik kan wel weer gaan beginnen over het k** gevoel als mijn maag zich voor de zoveelste keer in een softijsje draaide door de hoge golven. Of die irritaties vanwege je onvoorspelbaarheid, zoals toen we een klapgiek hadden. Of alle vellen die ik van mijn nagels heb gebeten als cinema-sterrenhemel het enige was om naar te kijken. Ik kan ook volop klagen over de momenten dat ik tijdens het zeilen moest plassen en van de wc pot gleed omdat we zo schuin gingen. Maar nee, daar wil ik het nu niet over hebben. Nee. Zeker niet.



Waanzinnig,
Was het, daar achter op het bankje, met uitzicht op een trotse Leon die je stuurde. Magisch om te zien hoe je de hoge golven moedig van je af ketste om ons te beschermen. Het was heerlijk, zonnend op het dek. Borrelend in de kuip, met de (vaak lieve maar ook aparte) mensen die we hadden ontmoet. Luisterend naar Leon, pingelend op zijn gitaar. Oh ja, ik moest huilen van geluk toen ik alleen voor de mast stond, luisterend naar het nummer Holocene van Bon Iver, en ik de ondergaande zon bijna kon aanraken, ergens midden op de oceaan. Ik denk met plezier terug aan de warme douche, na die gruwelijke Biskaje oversteek. Ik ruik het verse brood uit de oven, met liefde klaargemaakt door Le. Ik ben dankbaar voor de grote zeilen die nooit voor grote problemen hebben gezorgd. Dan was er nog dat mooie moment, snorkelend onder de boot, met een schildpad – zo sereen. Het uitzicht van moskeeën naast de mast in Marokko. De spelende kindjes en scharrelende kippen in Kaapverdië. De gezelligheid van mijn ouders en Marloes in Portugal. Ah ja, wie zit er nog te wachten op deze herhaling? Ik. Alleen ik. En ik kan nog wel uren doorgaan. Ach jezus wat was het goed. Gaaf. Mooi. Magisch. Fantastisch. Geweldig. Pijnlijk. Dramatisch. Vreselijk. Onaangenaam. En alle andere 300 bijvoeglijke voornaamwoorden die er bestaan.



Maar nu even eerlijk:
Ik ben gewoon niet gemaakt voor een triootje. We hebben het geprobeerd, maar misschien was ik toch een beetje jaloers af en toe? Alle aandacht die je kreeg van Leon. Al zijn zorg. Al zijn tijd. Hij was zo vol van je. Zo begaan. Zo in love. Ik accepteerde het. En mocht het gelukkig wel met hem delen. Dat heeft me hier gebracht. Het is mooi dat we zonder ruzie uit elkaar gaan. Ik denk echt dat we het beste en het slechtste van elkaar hebben ontdekt. Ik van jou, Leon van mij, jij van ons, ik van Leon. We hebben veel van elkaar geleerd. En ik heb het idee dat we ondanks alles toch nog steeds met elkaar door een deur kunnen lopen. Of beter gezegd: over een zee kunnen varen.
Dank!
Voor dit jaar. Dit bizarre, absurde jaar. Een jaar buiten de veilige cocon.  Een jaar zonder bescherming van stadsmuren. Alles kwam recht in en uit mijn hart. Alles was intens. Puur. Oprecht. Eerlijk. Het was echt. Zo snel zeg ik het niet, maar ik ben een beetje van je gaan houden. Echt waar.



Zo.
Ik moet huilen. Tranen van geluk. Tranen om jou. En wat we hebben meegemaakt. 



Gekke Rogue
Ik mag weer terug het normale leven in. Want normaal kan ook wel heel lekker zijn, zo af en toe. En binnen het 'normale', bedenken wij wel weer iets nieuws, iets avontuurlijks. Jouw reis gaat nog even door. Met een hele aardige Braziliaan en zijn prachtige -net met hem getrouwde- vrouw. Je gaat richting Boston. Goh Rogue, vanuit Vreeland naar Boston. Wie had dat gedacht?



Good luck!
Met je nieuwe avontuur, een nieuw triootje. Ik heb veel geleerd dit jaar. In ieder geval dat ik daar niet meer aan begin, voorlopig. En maak je maar geen zorgen over Leon. Die gaat 't wel redden zonder jou. Ik houd een oogje... in 't zeil ;-)

Liefs &
XX Lotte


1 opmerking:

Leon en Frieda zei

Lotte, Leon, jullie ook super bedankt voor alle mooie en vooral eerlijke verhalen die recht uit het hart kwamen! Wij zijn blij dat we jullie hebben leren kennen afgelopen jaar en hebben echt heel erg genoten van je blogs. Dat heb je zeker niet half aangepakt! ;-) Be safe, geniet van nieuwe avonturen die komen gaan en tot in 2016! Liefs, Leon & Frieda